اهل طریق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اهل طریق . [ اَ ل ِ طَ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) مطیع و منقاد حکم رسول (ص ). (از آنندراج ). ◄ اهل طریقت . مقابل اهل شریعت . صوفیان صومعه : صاحب دلی به مدرسه آمد ز خانقاه بشکست عهد و صحبت اهل طریق را. (گلستان ).