اهل خانه

اهل خانه . [ اَ ل ِ ن َ / ن ِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) ساکنان خانه . اهل بیت : پیش از آنکه با اهل خانه سخنی گوید اهل او به مصلحتی در گنجینه درآمد. (انیس الطالبین ص ١٤٧). ◄ به کنایه، زن . زوجه .(یادداشت بخط مرحوم دهخدا). رجوع به اهل بیت شود.

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی