اهداب
/vâže/
لغتنامه دهخدا
( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ هُدب.<BR>۱- مژههای چشم.<BR>۲- برگهای نازک و باریک.<BR>۳- ریشة باریک جامه.<br>
فرهنگ فارسی معین
( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ هُدب. ۱- مژههای چشم. ۲- برگهای نازک و باریک. ۳- ریشه باریک جامه.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اهداب . [ اِ ] (ع مص ) دراز وفروهشته شاخ گردیدن درخت . (منتهی الارب ) (آنندراج ). دراز گردیدن و فروهشته شاخ گردیدن . (ناظم الاطباء).
اهداب . [ اَ ] (ع اِ) ج ِ هَدَب . ◄ ج ِ هُدب و هُدُب . (ناظم الاطباء). رجوع به کلمات مذکور شود.