اهتماط
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اهتماط. [ اِ ت ِ] (ع مص ) آب ستدن بستم . ◄ دشنام دادن و نقیصه گفتن کسی را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). عیب کردن و دشنام دادن . (تاج المصادر بیهقی ). عرض و آبروی کسی بردن . (یادداشت بخط مرحوم دهخدا).