اهتضام
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اهتضام . [ اِ ت ِ ] (ع مص ) ستم کردن .(منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). بیداد کردن .(تاج المصادر بیهقی ) (المصادر زوزنی ). ◄ خشم گرفتن بر کسی . ◄ چیزی از کسی بازشکستن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء). از حق کسی کم کردن . (تاج المصادر بیهقی ) (المصادر زوزنی ).