اهتبال
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اهتبال . [ اِ ت ِ ] (ع مص ) حیلت کردن . (منتهی الارب ) (از آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ دروغ بسیار گفتن . ◄ شکار جستن . ◄ گم کردن فرزند را. ◄ ورزیدن . ◄ غنیمت شمردن کلمه ٔ حکمت را. (آنندراج ) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). اغتنام . (تاج المصادر بیهقی ). بغنیمت گرفتن . (المصادر زوزنی ). ◄ لازم گرفتن درستگی حال خود را. یقال : اهتبِل ْ هبلک علی الامر، ای علیک بشأنک ؛ یعنی لازم بگیر درستگی حال خود را. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ به یکدیگر تیر انداختن . (زوزنی ).