اهتار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اهتار. [ اَ ] (ع اِ) ج ِ هِتْر. به معنی دروغ و سختی و غیره . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). و رجوع به هتر شود.
اهتار. [ اِ ] (ع مص ) خرف شدن از پیری . مُهتَر نعت است از آن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ مولع کردن به گفتن . بیهوده گوی گردانیدن . (المصادر زوزنی ). مولع گردانیدن در سخن گفتن در چیزی . (ناظم الاطباء).