اهان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اهان . [ اَ ] (اِ) سریشم و نشاسته . ◄ کناره و حاشیه . (ناظم الاطباء). حاشیه ٔ جامه . (آنندراج ). ◄ حریره . آهار. ◄ فهرست . ◄ ناپاکی . پلیدی . آلودگی . (ناظم الاطباء). لوث و آلودگی . ◄ دهن . (آنندراج ).
اهان . [ اِ ] (ع اِ) تنه ٔ درخت شاخ بریده و بالای آن . (ناظم الاطباء). تنه ٔ درخت بریده شاخها و بالای وی . (منتهی الارب ). تنه ٔ درخت بریده و شاخهای درخت . (آنندراج ).