انک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
انک . [ اَ ن ُ ] (اِ) آبله که بر اندام برآید (شرفنامه، از آنندراج ). و در تاج انوک آبله آورده است . (آنندراج ).
انک . [ اَ ن ُ ] (ع اِ) سرب که در هندی سیسا گویند و در زفان گویا به معنی مس و روی گداخته مذکور است . (از آنندراج ). مصحف آنک است . رجوع به آنک شود.
انک . [ اَ ] (انگلیسی، اِ) در اصطلاح تجارت نشان و علامتی که بر روی عدل و مال التجاره نویسند. (ناظم الاطباء). و رجوع به انگ شود.