انکد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
انکد. [ اَ ک َ ] (ع ص ) رجل انکد؛ مرد بدفال دشوارعیش . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از آنندراج ). بداختر. (تاج المصادر بیهقی ). تنگ عیش . دست تنگ . (یادداشت مؤلف ). شوم ِ تنگدست . (شرح قاموس ). ج، نُکْد. (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). ♦ امثال : انکد من احمر عاد . انکد من کلب احص . (یادداشت مؤلف ).