انوری | دیوان اشعار | مقطعات | شماره ۶۱

به خدایی که در دوازده میل هفت پیکش همیشه در سفرست تخته کارگاه صنعت اوست کو سواد مه و بیاض خورست چمن بوستان نعت ترا خاطرم آن درخت بارورست که ز مدح و دعا و شکر و ثنا رایمش شاخ و بیهخ و برگ و بر است