انوری | دیوان اشعار | مقطعات | شماره ۵۳ - قطعه زیر را به خواجه اسحاق پدر خوانده خود فرستاده

مرا مقصود فرزندان آدم ز فرزندان صدق خود شمردست خداوند اوحدالدین خواجه‌اسحق که گیتی با بزرگیهاش خردست گرش بینی بگوای آنکه پایت ز رتبت پایه گردون سپردست خبر داری که فرزند عزیزت چه پای امروز در خواری فشردست ز پای اندر میفکن دست گیرش که اندر پایمال و دست بردست