انوری | دیوان اشعار | مقطعات | شماره ۳۴۲

در آینه چون نگاه کردم یک موی سفید خود بدیدم زاندیشه ضعف و وهم پیری در آینه نیز ننگریدم امروز به شانه‌ای از آن موی دیدم دو سه تار و برطپیدم شاید که خورم غم جوانی کز پیری خود چو بررسیدم زایینه معاینه بدیدم وز شانه به صد زبان شنیدم