انوری | دیوان اشعار | مقطعات | شماره ۳۴۰

بجز تو در دو گیتی کس ندیدست کریم ابن‌الکریمی تا به آدم زمین تاب عتاب تو ندارد چه جای این حدیث است آسمان هم غرض ذات تو بود ارنه نگشتی بنی آدم به کرمنا مکرم سخن کوتاه شد گر راست خواهی تویی آنکس دگر والله اعلم