انوری | دیوان اشعار | مقطعات | شماره ۲۹۹

دوش دور از توای مدبر عقل نه به تدبیر عقل دوراندیش پیشت از گونه گونه بی‌نفسی که نگون باد نفس کافرکیش کرده‌ام آنکه یاد آن امروز می‌کند جانم از خجالت ریش هیچ دانی چگونه خواهم گفت عذر می‌خوردگی و مستی خویش