انوری | دیوان اشعار | مقطعات | شماره ۲۳۸ - اجازت خواهد

ای شاه ز نقدها که باشد در کیسه صبح و شام موجود در کیسه عمر انوری نیست الا نفسی سه چار معدود وان نیز به بند و مهر او نیست تا خرج کند چو نقد معهود گیرم که یکی دو زان بدزدد تا رای فلک رسد به مقصود نی دست تصرفش ببرند وین عاقبتی بود نه محمود آنگه چه زند چو دست نبود در دامن جست و جوی معبود دانی که چو حال بنده این است ای عنصر عدل و رحمت و جود شب خوش بادیش کن به کلی نه شاعر و شعر هست مفقود ای تا به ابد شب تمنیت آبستن روزهای مسعود