انوری | دیوان اشعار | مقطعات | شماره ۱۳۷

هزار مدح شکر طعم وصف تو گفتم کزو نگشت مرا تازه یک صبوح فتوح برادرم که دو تن تاک را نهد نیرو همی گسسته نگردد غبوق او ز صبوح درست شد که دو تن تاک به ز صد ممدوح یقین شدم که دو ممدوح به ز صد ممدوح