انوری | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۲۳۴

آخر به مراد دل رسیدیم خود را و ترا به هم بدیدیم از زلف تو تابها گشادیم وز لعل تو شربها چشیدیم بی‌آنکه فراق هم‌نفس بود با تو نفسی بیارمیدیم بر دست تو توبها شکستیم بر تن ز تو جامها دریدیم ناز تو به طبع دل ببردیم راز تو به گوش جان شنیدیم با ما به زبان رسم و عادت زرقی که فروختی خریدیم سر بر خط عهد تو نهادیم خط گرد زمانه درکشیدیم