انوری | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۴۰۵

ای شب چو ز نالهای من بی‌خبری بر خیره کنون چند کنم نوحه‌گری ای روز سپید وقت نامد که مرا از صحبت این شب سیه باز خری