انوری | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۳۶۰

گفتی چه شود کار فراقت یک‌سو چون اشک چو شمع گرم باشم بی‌تو آن روز ز روبهای اشکت به کجا وان گرم سریهای چو اشکت پس کو