انوری | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۳۴۷

زرق است جهان تو زرق کن از هر فن که می‌خور و که می‌کن و لوتی می‌زن خوش خور تو جهان و یاد می‌آر از من تا روزی چند جمله را سر کن زن