انوری | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۳۴۳

زلفت به رسنهاش برآورد کشان هر جان و دلی که داشت در شهر نشان زان پیش که دستار نگه نتوان داشت ورز دو سه در زیر کلاهش بنشان