انوری | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۳۳۷

ای دل چو غم نوت دهد چرخ کهن چون کار ندیدگان مشو بی‌سر و بن یا عشوه کودکانه می‌خر به سخن یا تن زن و عاقلانه صبری می‌کن