انوری | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۲۸۲

صف زد حشم بهار پیرامن گل ابر آمد و پر کرد ز در دامن گل با این همه جان نماند اندر تن گل گر تو به چمن درآیی‌ای خرمن گل