انوری | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۲۷۴

آخر شب دوش بی‌توای شمع چگل بگذشت و گذاشت در غمم خوار و خجل تو فارغ و من به وعده تا روز سپید در بند تو بنشسته و برخاسته دل