انوری | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۲۷

با موزه به آب در دویدی به نخست تا خرمن من به باد بردادی چست چون تیز شد آتش دلم گشتی سست خاکش بر سر که او نه خاک در تست