انوری | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۲۵۳

ماییم درین گنبد دیرینه اساس جوینده رخنه‌ای چو مور اندر طاس آگاه نه از منزل امید و هراس سرگشته و چشم بسته چون گاو خراس