انوری | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۲۳۱

دی گر بفزود عز دین عدل عمر وز جور تهی کرد زمین عدل عمر امروز به صد زبان جهان می‌گوید ای عدل عمر بیا ببین عدل عمر