انوری | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۲۲۷

دل محنت تازه چاشنی کرد آخر سوگند هلاک جان من خورد آخر عشقی که فرود برد جهانی به زمین می‌جست و هم از زمین برآورد آخر