انوری | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۱۹۳

دوشم ز فراق تو همه شیون بود چشمم چو پر از خون شده پرویزن بود بر هر مژه خونی که مرا درتن بود چون دانه نار بر سر سوزن بود