انوری | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۱۷۲
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
زان پس که دل و دیده بر من سپرند با عشق یکی شوند و آبم ببرند صبرا به تو آیم غم کارم بخوری ای صبر نگویی که ترا با چه خورند
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
زان پس که دل و دیده بر من سپرند با عشق یکی شوند و آبم ببرند صبرا به تو آیم غم کارم بخوری ای صبر نگویی که ترا با چه خورند