انوری | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۱۷۰

چشم و دل من که هرچه گویم هستند در خصمی من به مشورت بنشستند اول پایم بر درغم بشکستند واخر دستم ز بی‌غمی بر بستند