انوری | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۱۳۲

در عرصه ملکی که کمی نپذیرد با چند هنر کز چو منی نگزیرد خورشید فراغتم فرو می‌میرد بوطالب نعمه کو که دستم گیرد