انور زند شیرازی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
انور زند شیرازی . [ اَ وَ زَ دِ ] (اِخ ) مؤلف مجمع الفصحاء نویسد: اسمش محمد ابراهیم خان فرزند کهتر محمدکریم خان زند مشهور به وکیل است که سی سال سلطنت کردو بعد از پدر گرفتار فتنه ٔ اعمام و اخوان شد و دیده ٔ جهان بین را وداع کرد و به عتبات عالیات رفته معتکف شد و در سال ١٢١٦هَ.ق . رحلت نمود. از اشعار اوست : گرفتم اینکه رهم بسته اند از سر کویت چه میکنند که دارد دلم نهان بتو راهی . دلا چندی رهایی جو پس آنگه شو گرفتارش که چندی عزتی دارند پیشش نوگرفتاران . چو خواهد مدعی احوال آن سیمین بدن پرسد ز غیرت تا کند خون در دلم آید ز من پرسد غرور حسن اگرچه ماه کنعان است نگذارد که یکره شرح حال ساکن بیت الحزن پرسد. (از مجمعالفصحاء ج ١ ص ١٠).