انوا

انوا. [ اَن ْ ] (از عربی، اِ) انواء : ز بس بدایع چون بوستان پر از انوار ز بس جواهر چون آسمان پر از انوا. مسعودسعد. شکوفه ها همه انوای باغ گردون است که چون پدیدشدند افتتاح کرد سما. مسعودسعد. مسایل انهار و مسایح امطار معابر سیحون بفضول انوا و سیول اندا پر کرده . (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ). رجوع به انواء شود.