انم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
انم . [اَ ن َم م ] (ع ن تف ) کسی که بیشتر سخن چینی و نمامی کند. رسواکننده تر. (ناظم الاطباء). پرده درتر. نمام تر. ♦ امثال : انم من التراب . انم من جرس . انم من جلجل . انم من جوز فی جوالق . انم من ذکاء . انم من زجاجة علی ما فیها . انم من صبح .