انقون
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
انقون . [ اَ ] (یونانی، اِ) گل گنده ای که نوعی از کماة است و به تازی ورد منتن گویند. (ناظم الاطباء) (از آنندراج ).
انقون . [ اُ ] (اِ) کفل . بالای ران . (از دزی ج ١ ص ٤٢). و رجوع به همین کتاب شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
انقون . [ اَ ] (یونانی، اِ) گل گنده ای که نوعی از کماة است و به تازی ورد منتن گویند. (ناظم الاطباء) (از آنندراج ).
انقون . [ اُ ] (اِ) کفل . بالای ران . (از دزی ج ١ ص ٤٢). و رجوع به همین کتاب شود.