انقوزه

انقوزه . [ اَ زَ / زِ ] (اِ) حلتیت . منتن . انگدان منتن . (یادداشت مؤلف ). انغوزه . مثل : ♦ انقوزه در قند خورانیدن ؛ بصورت و ظاهری نیک، کسی را زیان و آسیبی رسانیدن : ز شیرین کاری شیرین دلبند فراوان خورده بود انقوزه در قند. امیرخسرو (از امثال و حکم دهخدا). رجوع به انغوزه و انگدان شود.