انقضا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
انقضا. [ اِ ق ِ ] (ع اِمص ) انقطاع . درگذشتگی . انتها. انجام . (از ناظم الاطباء). سرآمد. (یادداشت مؤلف ) : هیچکس از ایشان بیش از مدت حیات وفاننمود و بعد از انقضای عمر بکاری نیامد. (ترجمه ٔ تاریخ یمینی چ جعفر شعار ص ٩). و رجوع به انقضاء شود.