انقد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
انقد. [ اَ ق َ ] (ع اِ) خارپشت . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ♦ امثال : بات فلان بلیل انقد ؛ بدان جهت گویند که خارپشت همه ٔ شب را نخسبد. (از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). قنفذ. (یادداشت مؤلف ). ◄ سنگ پشت . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). باخه . (یادداشت مؤلف ). و رجوع به انقدان و انقذ شود.
انقد. [اَ ق َ ] (ع ن تف ) نقدتر. (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ♦ انقد وجوه ؛ نقدترین پولها. (ناظم الاطباء).