انقاذ
/vâže/
لغتنامه دهخدا
( اِ ) [ ع. ] (مص م.) رهانیدن، نجات یافتن.<br>
فرهنگ فارسی معین
( اِ ) [ ع. ] (مص م.) رهانیدن، نجات یافتن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
انقاذ. [ اِ ] (ع مص ) یک سو گردانیدن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). ◄ رهانیدن کسی را از کسی . (منتهی الارب ) (آنندراج ). رهانیدن کسی را از شر و جز آن . (ناظم الاطباء). رهانیدن و نجات دادن . (از اقرب الموارد). رهانیدن . (ترجمان القرآن جرجانی ). تنقذ. استنقاذ. (از اقرب الموارد).