انفلات
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
انفلات .[ اِ ف ِ ] (ع مص ) درگذشتن و فوت شدن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). یقال : انفلت منی . (ناظم الاطباء). ◄ بشتاب بیرون رفتن . (ناظم الاطباء). ◄ برستن . (مصادر زوزنی ). نجات و خلاص یافتن از. (اقرب الموارد). جَستن . (یادداشت مؤلف ).