انعفاق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
انعفاق . [ اِ ع ِ ] (ع مص ) گذشتن در امور و شتابی کردن . (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء). گذشتن در حاجت و شتاب کردن . (از اقرب الموارد). رفتن در حاجت خود و شتاب کردن . (از شرح قاموس ). یقال : انعفقوا فی حاجتهم ؛ ای مضوا فیها و اسرعوا. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).