انعاط

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

انعاط. [ اِ ] (ع مص ) لقمه بریدن در خوردن . (منتهی الارب ) (آنندراج ). لقمه بریدن . (از اقرب الموارد).