اندیشگان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اندیشگان . [ اَ ش َ / ش ِ ] (اِ) ج ِ اندیشه . ◄ غمان . اندهان . (یادداشت مؤلف ) . افکار ناراحت کننده : ایا نشسته به اندیشگان حزین و نژند همیشه اختر تو پست و همت تو بلند. آغاجی . در شارسان را به آهن ببست به انبوه اندیشگان درنشست . فردوسی . بیامد در بار دادن ببست به انبوه اندیشگان برنشست . فردوسی . و رجوع به اندیشه و اندیشیدن شود.