اندیشه سوز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اندیشه سوز. [ اَ ش َ / ش ِ ] (نف مرکب ) آنکه اندیشه را ازبین ببرد. آنچه فکر و عقل را زایل کند : سکندر بآهستگی یک دو روز گذشت از سرخشم اندیشه سوز. نظامی . بیا ساقی آن آب اندیشه سوز که گر شیر نوشد شود بیشه سوز. حافظ.