اندک مایگی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اندک مایگی . [ اَ دَ ی َ / ی ِ ] (حامص مرکب ) اندک مایه بودن . کم بضاعتی . ◄ نادانی . بی سوادی . (فرهنگ فارسی معین ) : تو خر احمق ز اندک مایگی بر زمین ماندی ز کوته پایگی . مولوی . و رجوع به اندک مایه شود.