انده داشتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
انده داشتن . [ اَ دُه ْ ت َ ] (مص مرکب ) اندوه داشتن . غم داشتن . غمناک بودن . غمگین بودن : ندارم همی انده خویشتن ازویست این درد و اندوه من . فردوسی . سیاوش بدو گفت انده مدار کزین سان بود گردش روزگار. فردوسی . ز پیروزه گون گنبد انده مدار که پیروز باشد سرانجام کار. نظامی .