اندروصاقس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اندروصاقس . [ اَوُ ق ِ ] (اِ) گیاهی از نوع نخود که در نزد اهل مغرب ملاح و کملج و کسما نامیده می شود. در سواحل شام میروید. در تمام سال سفیدرنگ و شاخه هایش نازک، طعمش تلخ و بدون برگ است و در رأس آن غلافی بعمل آید که دانه ٔ گیاه در آن باشد. (از مفردات ابن بیطار و ترجمه فرانسوی آن ). در المرجع اندروساس را به ملاح و کسلح معنی کرده است . در تذکره ٔ داود ضریر انطاکی (ص ٦١) اندروطالیس را به ملاح و کخ معنی کرده است و نیز اندروصاقاس را (ص ٦٤) به کسلج معنی کرده است و ظاهراً همه ٔ اینها تحریف یک کلمه است .