اندرورد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اندرورد. [ اَ رَ رَ ] (اِ) اندروردیه . نوعی از شلوار است کوتاه که زانو را بپوشاند و بالای تبان پوشند یا تبان است و این کلمه عجمی است که عربان استعمال کرده اند. (منتهی الارب ). و رجوع به ماده ٔ بعد شود.
اندرورد. [ اَ دَ وَ ] (معرب از فارسی، اِ) نوعی سراویل است مشمر بالای تبان که زانو را بپوشد یا آن تبان است و فی الحدیث زارنا سلمان من المدائن الی الشام ماشیاً و علیه کساء و اندرورد. (از تاج العروس ) . شلوار کوتاهی را گویند که زانو رابپوشاند و بالای تنبان پوشند و یا خود تنبان . تنبان .پاچه کوتاه . (از ناظم الاطباء). تنکه . (یادداشت مؤلف ). اندروردیه . اندروروند. و رجوع به اندراورد شود.